با دقت از میان سنگهای نمناک عبور می کنیم، هوای درون غار از خارج آن گرمتر است. چرا که سرما هنوز از ضخامت خاک به درون غار نفوذ نکرده. در تابستان هم هوای غار بسیار خنک تر از بیرون است. هوای معتدل غار و تقلای حرکت وادارمان می کند تا از لباسهایمان کم کنیم. بر روی دیواره ها به مرور زمان شکلهای زیبایی به وجود آمده و قندیلهای آهکی نیز که مانند نیزه هایی عظیم از سقف آویزان مانده اند، علی رغم زیبایی کمی هراس انگیز هستند. پس از یک ساعت حرکت در غار به انتهای مسیر میرسیم. البته غار باز هم ادامه دارد، اما از این پس گاو نر می خواهد و مرد کهن.

در انتهای مسیر مدت نسبتا زیادی توقف می کنیم. چراغها را خاموش می کنیم. تا کمی نگاهمان را از بیرون برگیریم و به درون بدوزیم. آقای .... با یک نوای روحانی فضا را از معنویت پر می کنند. بعد از آن صوت دلنشین قرآن ما را از زیر زمین به عرش ملکوت پرواز می دهد. وسر انجام دعای فرجی که به صورت دسته جمعی می خوانیم بهره ما را از فضا دوچندان می کند.

در طول مسیر صبحانه مفصلی شامل نان، پنیر، خرما  و حتی چایی صرف شد. تقریبا ساعت نه صبح به محل می رسیم. همانطور که انتظار نداشتم نه از برف خبری بود ونه از کولاک و خود کاملا غلط بود آنچه دیشب می پنداشتیم. همین دقت در پیش بینی ها است که بنده را تشویق می کند، بعد از گرفتن مدرکم از دانشگاه در مصاحبه کارگزینی سازمان هواشناسی شرکت کنم.

نیمچه روستایی که در آنجا پیاده شدیم. جمعیت بسیار کمی داشت، و در این فصل، زمین خشک و هوای سرد زندگی در آنجا را بسیار سخت می نمایاند. دوستان حتی پس از مباحثات طولانی و بافتن تئوریهای بسیار نتوانستند به شغل مردمان این خطه پی ببرند. اما در میان خانه های گلی چند خانه ویلایی نشان از آن دارد که در فصول دیگر اینجا باید طبیعت زیبایی داشته باشد و احتمالا تفرجگاه خوبی خواهد بود.